Κάπως έτσι ή ακριβώς έτσι σκέφτονται οι αρμόδιοι του κλειστού γυμναστηρίου των Ιλισίων. Του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ γυμναστηρίου. Του γυμναστηρίου δηλαδή που διοικείται από ανθρώπους του ΔΗΜΟΥ. Του γυμναστηρίου, που εννοείται. ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΚΑΤΑ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ τις ανάγκες της αθλούμενης νεολαίας του δήμου, αλλά και κάποιων άλλων δραστηριοτήτων φορέων του δήμου, αθλητικών ή μη.
Φαίνεται όμως ότι οι ιθύνοντες έχουν καταλάβει εντελώς διαφορετικά το ρόλο τους αλλά και τη λειτουργία του γυμναστηρίου. Όπου βλέπουν στο πρόγραμμα προπόνηση των τμημάτων ΜΠΑΣΚΕΤ και ΒΟΛΕΪ του σωματείου μας, θεωρούν ότι ο χρόνος αυτός είναι διαθέσιμος προς κάθε τρίτο, αρκεί αυτός να υποβάλει αίτηση και να καταβάλει κάποιο αντίτιμο...

ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΓΙΝΕΙ το τελευταίο διάστημα. Και δεν αναφερόμαστε μόνον σε κάποιες αθλητικές ομοσπονδίες που προτιμούν το μοναδικό κλειστό γυμναστήριο της γειτονιάς μας κατά προτεραιότητα... Οι πάντες έχουν "πρόσβαση" στη χρήση του γηπέδου, εκτός βέβαια από τα παιδιά του μπάσκετ και του βόλεϊ, αφού στις ώρες των προπονήσεών τους - και ΟΧΙ ΜΕΤΑ ΑΠ΄ΑΥΤΕΣ - κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, που έχουν και τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο, κάποιοι ψροντίζουν να τα "ξεκουράζουν"...
Το τελευταίο περιστατικό με την παραχώρηση του γηπέδου για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος των δημοσιογράφων ΣΕ ΩΡΑΡΙΟ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ του μπάσκετ και του βόλεϊ ξεπέρασε κάθε ανοχή μας. Μάλιστα έγινε και εντελώς αιφνιδιαστικά και απροειδοποίητα, ενδεικτικό της νοοτροπίας κάποιων. Άλλωστε οι δημοσιογράφοι έχουν πρόσβαση παντού και σε κάθε χρόνο. Στο δικό μας γήπεδο να μην είχαν πρόσβαση; Ως τέταρτη εξουσία αλλοίμονο να μην είχαν τον πρώτο λόγο... Ούτε την παράκληση της προπονήτριας δεν εισάκουσαν για παράταση της προπόνησης κατά 15΄ μετά τις 11:00, που τους είχε παραχωρηθεί το γήπεδο... Θλιβερή εικόνα.
Να βλέπει κανείς να αποχωρούν καμιά τριανταριά κοριτσάκια από το γήπεδο και να εισέρχονται σ' αυτό πολλά μεγάλα και γνωστά ονόματα της δημοσιογραφίας μας, από το πολιτικό και αθλητικό ρεπορτάζ, έντυπο και ηλεκτρονικό ... Άνθρωποι που κάθε μέρα μας βομβαρδίζουν για τις υποχρεώσεις των άλλων, τα πρέπει και τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας, τα προβλήματα της νεολαίας μας κ.ο.κ....

Αν και έχουμε ελάχιστες ελπίδες να μας καταλάβει κανείς με αυτά που γράφουμε και να κατανοήσει αυτό που αισθάνονται οι νεαροί αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου μας, εμείς έχουμε υποχρέωση να παρουσιάζουμε γεγονότα και περιστατικά που κατ' επανάληψη έχουν συμβεί. Δεν ξέρει κανείς τι μπορεί να συμβεί σε τέτοιες περιπτώσεις... Ένα ενδεχόμενο είναι κάποιοι επιτέλους να συναισθανθούν τις ευθύνες τους και στο εξής να γίνουν πιο συνετοί στο θέμα της διαχείρισης του γυμναστηρίου. Άλλο ενδεχόμενο είναι να επιμείνουν στην άποψη ότι το γήπεδο "είναι δικό τους" και το κάνουν ο,τι θέλουν... ή αν θέλετε να "μας τιμωρήσουν" για την αυθάδειά μας και να βγάλουν ακόμα και δημόσια πρόσκληση παραχώρησης του γήπεδου σε κάθε ενδιαφερόμενο... Όλα είναι πιθανά. Και το καλό και το κακό είναι στη ζωή. Είτε με τη μορφή του τυχαίου, είτε με τη μορφή της συνειδητής ανθρώπινης ενέργειας...