Η επόμενη γενιά του βόλεϊ μάλλον θα αργήσει να βγει στην επιφάνεια... Τα αστέρια του κοντινού αλλά και του πιο μακρινού παρελθόντος και του ακόμα πιο μακρινού παρελθόντος, θα συνεχίσουν να προσφέρουν "στην ανάπτυξη του αθλήματος", έστω και αν στέκονται εμπόδιο στις φιλοδοξίες των ίδιων των παιδιών τους για πολλά χρόνια ακόμα (....τα άτιμα δεν μαθαίνουν βόλεϊ και αναγκάζουν τις μαμάδες τους να κάνουν όλες τις δουλειές).... Ίσως μάλιστα να συνεχίσουν να "προσφέρουν" για ακόμα άλλα 5 ή 10 χρόνια, μέχρι δηλαδή να φτάσουν τα 46 ή 48 ή 56 χρόνια της ηλικίας τους και κρίνουν ότι τα παιδιά τους μπορούν να τα καταφέρουν, για το καλό του αθλήματος βέβαια....

Αν μια αθλήτρια άλλωστε καταφέρνει να παίρνει τόσα λεφτά από κάποιους "παράγοντες", που δεν καταφέρνει να πάρει ένας εργαζόμενος σε 2 ή και 3 χρόνια, με 1 1/2 ώρα προπόνηση/μέρα Χ 7 μήνες + 22 αγώνες, γιατί να σταματήσει; Χαζή είναι; Εξυπηρέτηση κάνει. Κοντά της άλλωστε θα μάθουν και τα μικρά παιδιά....Έτσι .... λένε. Αμ έλα που δεν υπάρχουν μικρά παιδιά ούτε κοντά της αλλά ούτε και ... μακριά της. Αυτά τα χαζά απογοητεύονται με το πρώτο και φεύγουν από το γήπεδο. Άσε που αν τα βάλεις να παίξουν κάνουν και πολλά λάθη και χάνει η ομάδα...

Ο δε "παράγοντας" που θέλει να ανεβάσει την ομάδα στα γρήγορα και βάζει το χρήμα δεν ενδιαφέρεται γι' αυτά. Όταν χρειαστεί να βρει αθλήτριες, έχει χρήμα αρκετό και θα βρει εύκολα τη λύση. Το πρωτάθλημα της Α2 γυναικών θυμίζει χρόνο με το χρόνο πρωτάθλημα παλαιμάχων... "Επενδύονται" πολλά χρήματα στο παρελθόν για να έχουμε καλύτερο μέλλον... Χρήματα που φαίνεται ότι δεν πιάνουν τόπο στην ανάπτυξη του αθλήματος.....

Δεν υπάρχουν παιδιά; Δεν υπάρχουν προπονητές; Δεν υπάρχουν σκεπτόμενοι παράγοντες;
Το βόλεϊ και δη το γυναικείο βόλεϊ, έγινε τόσο δημοφιλές που μπορεί να προβάλλει πρόσωπα;
Υπάρχουν πολλοί καπάτσοι και καπάτσες που πείθουν τους "επενδυτές";
Έχουμε χάσει τελείως το βηματισμό μας; Έχουμε χάσει τελείως τη λογική μας;

Ένα είναι βέβαιο και αναμφισβήτητο. Η χρήση αυτού του είδους της "εμπειρίας" ποτέ δεν βοήθησε το βόλεϊ.... Αντίθετα δημιούργησε τεράστια χάσματα γενεών.... Το διαπιστώνουμε και θα το διαπιστώσουμε με ακόμα πιο τραγικό τρόπο τα επόμενα χρόνια. Δίπλα σε μια σειρά άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει το άθλημα (γήπεδα, εκπαιδευτική διαδικασία, σταδιακή απαξίωση, κακές κεντρικές επιλογές από πολλούς και σε πολλούς τομείς, κ.ά.) η προσφυγή στις "δοκιμασμένες λύσεις", η επιδίωξη της γρήγορης επιτυχίας, η εμπλοκή στο άθλημα ανθρώπων της "αρπαχτής" μόνον κακό έχει κάνει.
Εξάλλου, αν κάποιες αθλήτριες αγαπούσαν περισσότερο το άθλημα και τα νεαρότερα κορίτσια και όχι τον εαυτό τους και την τσέπη τους, όχι μόνον θα είχαν παραχωρήσει τη θέση τους σε νεότερες αθλήτριες εδώ και 10 χρόνια, αλλά θα προσέφεραν τις υπηρεσίες τους και την εμπειρία τους από άλλο πόστο και όχι αυτό που στερεί τη δυνατότητα στα νέα κορίτσια να αποκτούν αγωνιστικές εμπειρίες...
Ας αφήσουμε το ζήτημα των όχι καλών προτύπων - ειδώλων, που ισχύει για αρκετές περιπτώσεις και πολλές φορές και από πολλούς δεν λαμβάνεται υπόψη.....

Προς πίστωση των ανωτέρω και για του λόγου το αληθές παραθέτουμε τα αρχικά και τα έτη...

Μ.Π. ετών 41
Σ.Χ. ετών 36
Ν.Κ. ετών 37
Κ.Β. ετών 36
Φ.Ι. ετών 41
Κ.Μ. ετών 49
Κ.Γ. ετών 49
Σ.Φ. ετών 39
Γ.Κ. ετών 44
Γ.Π. ετών 43
Κ.Ε. ετών 38
κ.ά. ....

Και το καλύτερο; Όλες οι παραπάνω αθλήτριες παίρνουν μέρος σε δύο διαφορετικά πρωταθλήματα. Σ΄αυτά της ΕΟΠΕ και αυτά των παλαιμάχων.... Τελικά μόνον το βόλεϊ προσφέρει τέτοια χαρά....
Και αυτό ίσως θα πρέπει να απασχολήσει ιδιαίτερα τους ιατρικούς επιστημονικούς φορείς και τα ιατρικά ερευνητικά ιδρύματα, αφού γίνεται καθαρό ότι το βόλεϊ είναι το μοναδικό άθλημα που προσφέρεται αν όχι και και ενδείκνυται κατά της οστεοπόρωσης και το μοναδικό που καταπολεμά το στρες κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης....