Όπως όλοι, αισθανόμαστε και εμείς αμηχανία, ανησυχία αλλά και αγωνία για όσα συμβαίνουν σ' επίπεδο Δ.Σ. της ΕΟΠΕ. Ασφαλώς δεν έχουμε τη δυνατότητα πλήρους και άμεσης πληροφόρησης για πολλά θέματα, πρόσωπα και συμπεριφορές και προσπαθούμε να πληροφορηθούμε τις εξελίξεις από δημοσιεύματα στο διαδίκτυο, που όχι λίγες φορές περιέχουν και κάποιες υπερβολές ή ένα είδος αβασάνιστης διάθεσης κριτικής ή, αν θέλετε, και κριτική από τη σκοπιά που βλέπει κάποιος το άθλημα, χωρίς να αποφεύγονται πολλές φορές και επιθέσεις προσωπικού χαρακτήρα.
Το σωματείο μας, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των σωματείων της χώρας συνέβαλε στην ανατροπή της προηγούμενης διοίκησης με ανοικτή τοποθέτηση και με καθαρό τρόπο. Ήταν μια ανατροπή πρωτόγνωρη για τα αθλητικά πράγματα της χώρας μας, αφού όλες οι διεργασίες ξεκινούσαν από κάτω, από τα λεγόμενα μικρά σωματεία, και αποτύπωναν τις αναγκαίες τομές και αλλαγές που χρειαζόταν το άθλημα για να πάψει η παραπέρα συρρίκνωση και απαξίωσή του. Το αποτέλεσμα των εκλογών δημιούργησε στους περισσότερους την αισιοδοξία ότι επιτέλους μετά από πολλά χρόνια κάτι νέο και ορμητικό θα άλλαζε το ρου των εξελίξεων στο άθλημα. Όμως γρήγορα, πολύ γρήγορα, αυτές οι ελπίδες άρχισαν να ψαλιδίζονται. Φαινόταν καθαρά ότι η νέα διοίκηση που είχε τιμηθεί με την ψήφο των σωματείων, για πολλούς και διαφόρους λόγους, δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό που ζητούσαν τα σωματεία και είχε ανάγκη το άθλημα. Πολλοί που είχαν υποστηρίξει με θέρμη τη νέα κίνηση, από κάποιους άστοχους χειρισμούς και συμπεριφορές προσώπων με διοικητικές ευθύνες, γρήγορα απογοητεύθηκαν και αποστασιοποιήθηκαν. Άλλοι συνέχισαν να δίνουν τη μάχη μέχρις εσχάτων... Η κατάσταση στο εσωτερικό της Ε.Ο.ΠΕ., σύντομα άρχισε να δείχνει αναντίστοιχη με τα προβλήματα των σωματείων που ζητούσαν άμεσες λύσεις και υλοποίηση των υποσχέσεων. Στους περισσότερους η απάντηση στην ερώτηση τι άλλαξε από το παρελθόν, ήταν η ίδια. Τίποτα.
Αποτέλεσμα; Πολλά σωματεία, με έντονη και τη σκιά της οικονομικής κρίσης, αλλά και νωπές τις προεκλογικές υποσχέσεις (ομολογουμένως πολλές υπερβολικές, αν όχι και υπερφίαλες) της παρούσας διοίκησης και ιδιαίτερα του επικεφαλής της, οδηγήθηκαν σε γρήγορη αμφισβήτηση του αποτελέσματος του Οκτωβρίου του 2008. Καταψήφισαν το διοικητικό απολογισμό που τέθηκε υπό την έγκρισή τους το Μάρτιο του 2010 και να ζητούν πλέον υλοποίηση της εκφρασμένης δέσμευσης του προέδρου για διεξαγωγή αρχαιρεσιών, που λίγο πριν είχε προεξοφλήσει και διακηρύξει την προσωπική του δέσμευση για το ζήτημα αυτό, αν καταψηφιζόταν το μέχρι τούδε έργο του Δ.Σ. της ΕΟΠΕ.... Όπερ και εγένετο.
Αντικειμενικά και ηθικά-πολιτικά επομένως, η τωρινή διοίκηση της ΕΟΠΕ δεν έχει πλέον τη “δεδηλωμένη” εμπιστοσύνη των σωματείων. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανένα. Και αν η η σημερινή πλειοψηφία των μελών του διοικητικού συμβουλίου θελήσουν να αγνοήσουν αυτήν την πραγματικότητα, είναι βέβαιο ότι το άθλημα θα μπει σε μια νέα φάση περιδίνησης με απρόβλεπτες εξελίξεις.
Από την άλλη, δεν ξέρουμε ούτε μπορούμε με ασφάλεια να πείσουμε κανένα ή και τον ίδιο τον εαυτό μας, με το τι θα συμβεί την επόμενη μέρα μιας νέας εκλογικής αναμέτρησης, με το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα. Όμως θα είναι τραγικό οι περισσότεροι να πιστεύουν ότι η διοίκηση, η παρούσα διοίκηση, είναι προσωρινή και να τελεί αυτή υπό διαρκή αμφισβήτηση. Ήδη συμβαίνει αυτό και θα επιτείνεται όσο δεν ξεκαθαρίζει το θέμα των νέων αρχαιρεσιών. Αρχαιρεσίες, που θα πρέπει να αποφύγουν τις ακρότητες ή τις υπερβολές των προηγούμενων αρχαιρεσιών και αυτοί που θα εμπλακούν σ' αυτές, επιβάλλεται πριν απ' όλα να δουν την κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα και στο άθλημα, κατάματα, ώστε την επόμενη μέρα κανείς να μην είναι υπόλογος για την αθέτηση υποσχέσεων και διακηρύξεων...
Το καλύτερο θα ήταν ασφαλώς να αξιοποιηθούν άνθρωποι απ' όλες τις σήμερα αντιμαχόμενες ομάδες και να υπάρξει μια νέα σύνθεση για το καλό του αθλήματος. Γιατί ασφαλώς υπάρχουν πολλοί που μπορούν και θέλουν να βοηθήσουν. Από την άλλη, όπως έδειξε η μέχρι τώρα εμπειρία μας, οι αποκλεισμοί προσώπων, η αποφυγή σύνθεσης απόψεων ακόμα και αυτών που κινούνται σε διαμετρικά αντίθετες κατευθύνσεις δεν ευνόησε ούτε πρόκειται να ευνοήσει το άθλημα. Κανείς δεν περισσεύει. Όπως κάθε χώρος, έτσι και το βόλεϊ έχει ανθρώπους με διαφορετικές κοινωνικές καταβολές, διαφορετικές διαδρομές, διαφορετικές αντιλήψεις (ιδεολογικές, πολιτικές, πολιτισμικές, επιστημονικές κ.ά), διαφορετικές ικανότητες προσέγγισης της πραγματικότητας και αυτού που πρέπει ή επιβάλλεται να γίνει, κ.ά.
Η κατάσταση είναι αντικειμενικά δύσκολη και θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη τα επόμενα χρόνια. Το μεγάλο πρόβλημα των σωματείων με τη στρεβλή μορφή που έχουν στη χώρα μας (επαγγελματικών, ημιεπαγγελματικών, ψευδοεπαγγελματικών, ψευδοερασιτεχνικών, ερασιτεχνικών, κ.λπ), όχι μόνον με ευθύνη των ίδιων, είναι το οικονομικό. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Υπάρχει και ένα πλήθος άλλων μεταβλητών που καθορίζουν τους άξονες ανάπτυξης του αθλήματος, που αν εξακολουθήσουμε να τους αγνοούμε και να μην αναζητούμε τρόπους και μέσα αντιμετώπισης, θα οδηγούμαστε σε ακόμα χειρότερες μέρες...
Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας συζήτησε τις διοικητικές εξελίξεις στην ΕΟΠΕ και αποφάσισε να συνυπογράψει το αίτημα προκήρυξης αρχαιρεσιών στην ΕΟΠΕ, σεβόμενο την επιθυμία της πλειοψηφίας των σωματείων, όπως αυτή εκφράστηκε με την καταψήφιση του διοικητικού απολογισμού της παρούσας διοίκησης. Όμως αυτή η απόφασή του σε καμιά περίπτωση δεν έχει την έννοια είτε της “λευκής επιταγής” είτε της συνολικής αποδοκιμασίας ή του μηδενισμού του όποιου τυχόν θετικού έργου ή προσπαθειών έχουν γίνει. Κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο. Είναι απόφαση που εναρμονίζεται με την απόφαση της πλειοψηφίας των σωματείων να αναζητήσουν μια άλλη διαχείριση στα κοινά του αθλήματος, αλλά και έκφραση ελπίδας οι εξελίξεις στο άθλημα να έχουν θετική πορεία με την αναζήτηση της βέλτιστης λύσης.